ਗੁਰੂ ਸੀਯਾਗ ਸਿਧਾ ਹੈ: ਉਹ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਰੂ ਜਿਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਇਲਾਹੀ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ – ਸਗੁਣ (ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ) ਅਤੇ ਨਿਰਗੁਣ(ਲਾਸ਼ਟਿਗਾ ਭਗਵਾਨ ਬਿਨਾਂ ਗੁਣਾਂ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੇ)। ਗੁਰੂਦੇਵ ਦੀਆਂ ਇਲਾਹੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇਲਾਹੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡਦੇ ਹਰ ਜਗ੍ਰਹੇਂ ਲਾਸ਼ਟਿਗੀ, ਸੂਕਸ਼ਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਉੱਤੇ ਡੰਡਹਾਮਣ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਰਗੀ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਸੀਯਾਗ ਦੀਤਸਵੀਰ ਉੱਤੇ ਡੰਡਹਾਮਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਆਹਵਾਨ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਸੀਯਾਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, „ਗੁਰੂ ਗੁਰੁਤਵਾਕਰਸ਼ਣ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਗੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ। ਗੁਰੂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੈ। ਯੋਗ ਵਿਗਿਆਨ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦਕਰੋਗੇ, ਮੈਂ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਜੇ ਗੁਰੂ ਅਸਲ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਹੈ।”
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਖੋਜੀ ਗੁਰੂਦੇਵ ਤੋਂ ਮੰਤਰ ਦੀਕਸ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ – ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਂ ਟੀਵੀ, ਸੀਡੀ ਜਾਂ ਈਮੇਲ ਵੱਲੋਂ ਵੀਡੀਓ ਕਲਿੱਪ ਰਾਹੀਂ – ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁਰੂਦੇਵ ਨਾਲਸੂਕਸ਼ਮ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਸਥਾਈ ਸੰਪਰਕ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਗੁਰੂਦੇਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਗੁਰੂਦੇਵ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੂਰ। ਗੁਰੂਦੇਵ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤੇ ਰਾਹਨੁਮਾਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਲਬਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵੀ ਸ਼ਿਸ਼ ਦਿਲੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੇ। ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਗੁਰੂਦੇਵ ਦੀ ਇੱਕ ਸਾਧਾਰਨ ਤਸਵੀਰ ਜਾਂ ਫੋਟੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂਨਿੱਜੀ ਤੌਰ ਤੇ ਅਸੀਸ ਦੇਣ ਜਿੰਨੀ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
