In zijn verhandeling ‘Yoga Soetra’, in het hoofdstuk Vibhuti Pāda, heeft Wijze Patanjali in detail diverse Siddhi’s opgesomd die een spirituele beoefenaar kan bereiken als hij bepaalde vitale drempels van zijn Sadhana (spirituele praktijk) kan oversteken.

• Siddhi’s worden algemeen aangeduid als ‘speciale krachten’; dit is slechts een gedeeltelijk begrip van de term. Siddhi in pure yogische zin betekent intuïtieve kennis. Wanneer een Sadhak (spirituele zoeker) is geëvolueerd in zijn Sadhana, kan hij gezegend worden met een Siddhi. Elke Siddhi schenkt de beoefenaar een speciale vermogen om handelingen uit te voeren die de bekende wetten van onze fysieke wereld tarten. Siddhi’s—like het vermogen om het lichaam te verkleinen of te vergroten, verre geluiden te horen, objecten uit het niets te verkrijgen, over water te lopen, zichzelf in elke vorm te transformeren—klinken dus als heldendaden uit fantasieverhalen. Deze krachten moeten echter niet alleen in de conventionele zin worden begrepen. Een Siddhi betekent niet het vermogen om macht of voordeel over anderen te hebben of hun levens op enigerlei wijze te manipuleren of controleren (zoals bij zwarte magie).
• Naarmate de Sadhak mantra-chanten en meditatie beoefent, groeit zijn bewustzijn en wordt hij zich steeds meer bewust van zijn ware Zelf. De evolutie van de Sadhak leidt tot een onthulling van latente vermogens. Het is niet zo dat deze krachten plotseling per ongeluk in de discipel verschijnen; ze waren altijd aanwezig, maar men wordt zich alleen bewust van hun aanwezigheid naarmate het bewustzijn groeit. Naarmate de Sadhak zich manifest bewust wordt dat hij niet beperkt is door tijd en ruimte (en dus aardse beperkingen), komen nieuwe mogelijkheden en vermogens naar voren. De consort van Sri Aurobindo, populair bekend als The Mother, is zo ver gegaan te zeggen dat moderne uitvindingen zoals vliegtuigen, telefoons, auto’s etc. het resultaat zijn van de onderdrukking van de aangeboren krachten van de mens. Als de mens deze schijnbaar “super-menselijke” vermogens zou realiseren, zou er geen behoefte meer zijn aan deze mechanismen.
• De realisatie van Siddhi’s moet echter niet het doel van de Sadhak zijn. Ze zijn niet de bestemming maar slechts wegwijzers onderweg. Wanneer ze Siddhi’s bereiken, raken sommige zoekers gevuld met trots en beginnen ze ten onrechte te geloven dat ze meesters of eigenaars zijn van een bepaalde kracht en beginnen ermee te pronken. Zulke waan leidt alleen tot de ondergang van de beoefenaar omdat hij prooi wordt van de dualistische constructies van zijn ego, en hem wegvoert van zijn ware bestemming—Moksha. Dit betekent niet dat Siddhi’s kwaadaardig zijn en afgewezen moeten worden zodra ze zich manifesteren. Integendeel, ze moeten worden beschouwd als een natuurlijke progressie van de Sadhana en gezien als daden van goddelijke genade. Om gevangen te raken in de lokroep van Siddhi’s te vermijden, zegt Guru Siyag, moet de beoefenaar ze met afstandelijk respect behandelen. Bovendien moet de Sadhak Siddhi’s gebruiken als hulpmiddelen om het ego en zijn gehechtheden te overstijgen.
  Bij het uitwerken hiervan verwijst Guru Siyag naar een Siddhi bekend als Pratibha Gyana (helderziendheid): het vermogen om het onbeperkte verleden en toekomst te zien en horen: “Door Pratibha Gyana te bereiken kan de beoefenaar, tijdens meditatie of in een staat van Samadhi, gebeurtenissen uit het onbeperkte verleden en toekomst zien en horen. Hij kan zien en horen door het derde oog. Alleen wanneer het derde oog, ook bekend als de tiende poort, opent, zal yoga en meditatie plaatsvinden. Niets kan gebeuren zonder het. Zelfs de wetenschap accepteert dat wanneer een geluid wordt vrijgegeven, het nooit vernietigd wordt. Het bestaat in het universum; je hebt alleen het juiste instrument nodig om vast te haken aan zijn vibratie. De yogafilosofie zegt dat als er een woord en zijn geluid is, de spreker die het geluid produceerde ook moet bestaan. Yoga zegt dat het mogelijk is om deze spreker te zien en te horen praten. Net zoals scènes van een cricketwedstrijd op TV worden herhaald, worden op dezelfde manier scènes uit het verleden herhaald voor de beoefenaar tijdens meditatie. Maar wat gedaan is, is gedaan. Wat gebeurd is, bijvoorbeeld in de ‘Mahabharata’ (mythologisch epos), kan niet ongedaan gemaakt worden. Maar de beoefenaar kan zeker weten wat er in de toekomst zal gebeuren.” Voor verdere vragen e-mail gssyworld@gmail.com of WhatsApp (+91) 9468623528 of bel (+91)8369754399.
• “Zodra je Pratibha Gyana bereikt, kun je de doden van veel van je kennissen voorspellen en ze zullen sterven op precies dezelfde manier als je in je visioen zag. Als er één sterft zoals je het zag, kun je het afdoen als louter toeval, maar wanneer velen sterven op de manier die onthuld is in je meditatieve visioen, dan zal een gedachte door je heen gaan: ‘Ik ben niet onsterfelijk, ik zal ook sterven.’ Dan zul je zien hoe je zult sterven en de geschatte leeftijd waarop de dood komt. Wie geboren is, moet sterven. Of het nu op 20, 30, 50 of 100-jarige leeftijd is. Jullie weten allemaal dat de dood onvermijdelijk is; er is geen ontsnapping, waarom dan bang voor de dood? Māyā (illusie van dualiteit) heeft de dood zo angstaanjagend gemaakt dat niemand zijn realiteit wil accepteren. Maar de dood spaart niemand. Wanneer je je eigen dood ziet, zul je bang zijn. Tot nu toe heb je alleen de dood van anderen gezien en maakte je je er niet druk om! Maar wanneer je je eigen dood ziet, zullen al je handelingen, zowel goed als slecht, voor je ogen flitsen. Je kunt dingen voor de wereld verbergen, maar je kunt de waarheid nooit voor jezelf verbergen. En dan zul je oprecht tot God bidden: ‘Oh God, ik weet dat je vriendelijk bent, ik heb gehoord dat je zeer vriendelijk bent. Ik heb veel fouten gemaakt; ik was een dwaas. Vergeef me alsjeblieft deze ene keer; ik zal deze fout niet meer herhalen.’”
• “Met al zijn concentratie bidt de beoefenaar tot God. Dan keert zijn blik naar binnen en realiseert hij zich dat het hele universum in hem is en als het universum in hem is, is de schepper van het universum ook in hem. Hij zal het goddelijke in hem realiseren. En het realiseren van het goddelijke betekent vrijheid van de cyclus van leven en dood. Meditatie en chanten zullen de betovering breken die Māyā over je heeft geworpen en het mysterie van de dood zal aan je onthuld worden. En wanneer dit gebeurt, zul je de dood beginnen te zien als een zegen gegeven door God om je te bevrijden van de cyclus van leven en dood. Dan zul je de dood afwachten en accepteren zonder enige angst.”
• In essentie zegt Guru Siyag dat Pratibha Gyana gebruikt kan worden om het Zelf te realiseren. In plaats van een obstakel te zijn op het pad van realisatie, wordt deze Siddhi een opstapje naar het doel van de Sadhak.