‘യോഗസൂത്രം’ എന്ന തന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ, വിഭൂതിപാദ അധ്യായത്തിൽ, ഒരു ആത്മീയ സാധകന് തന്റെ സാധനയുടെ (ആത്മീയ പരിശീലനത്തിന്റെ) ചില സുപ്രധാന പരിധികൾ മറികടക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ അയാൾക്ക് നേടാനാകുന്ന വിവിധ സിദ്ധികളെക്കുറിച്ച് പതഞ്ജലി മഹർഷി വിശദമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സിദ്ധികളെ സാധാരണയായി ‘പ്രത്യേക ശക്തികൾ’ എന്ന് വിളിക്കുന്നു; ഇത് ഈ പദത്തിന്റെ ഭാഗികമായ ധാരണ മാത്രമാണ്. ശുദ്ധമായ യോഗ അർത്ഥത്തിൽ സിദ്ധി എന്നാൽ അവബോധജന്യമായ അറിവ് എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ഒരു സാധകൻ (ആത്മീയ അന്വേഷകൻ) തന്റെ സാധനയിൽ പരിണമിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, അയാൾക്ക് ഒരു സിദ്ധി ലഭിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഓരോ സിദ്ധിയും സാധകന് നമ്മുടെ ഭൗതിക ലോകത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന നിയമങ്ങൾ ലംഘിക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യാനുള്ള ഒരു പ്രത്യേക കഴിവ് നൽകുന്നു. സിദ്ധികൾ – ഒരാളുടെ ശരീരം ചുരുക്കാനോ വലുതാക്കാനോ, ദൂരെയുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാനോ, നേർത്ത വായുവിൽ നിന്ന് വസ്തുക്കൾ ശേഖരിക്കാനോ, വെള്ളത്തിൽ നടക്കാനോ, ഏതെങ്കിലും രൂപത്തിലേക്ക് സ്വയം രൂപാന്തരപ്പെടാനോ ഉള്ള കഴിവ് പോലെ – അതിനാൽ ഫാന്റസി കഥകളിൽഒരാൾ വായിക്കുന്ന നേട്ടങ്ങൾ പോലെ തോന്നുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഈ ശക്തികൾ വാക്കിന്റെ പരമ്പരാഗത അർത്ഥത്തിൽ മാത്രം മനസ്സിലാക്കരുത്.  സിദ്ധി എന്നാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ മേൽ അധികാരമോ മുൻതൂക്കമോ ഉണ്ടായിരിക്കാനോ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തെ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യാനോ നിയന്ത്രിക്കാനോ ഉള്ള കഴിവല്ല (ദുർമന്ത്രവാദത്തിലെന്നപോലെ).