โดยทั่วไปแล้ว นาฏ หมายถึงเสียงทุกชนิด เกิดขึ้นเมื่อวัตถุหนึ่งสัมผัส กระทบ สั่น หรือกระทบกับวัตถุอื่น เสียงฟ้าร้อง เสียงลมพัด เสียงนกร้อง เสียงดนตรีบรรเลง เสียงเครื่องจักร และเสียงอื่นๆ ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือที่มนุษย์สร้างขึ้น ล้วนอยู่ในประเภทของเสียงทางกายภาพนี้
อย่างไรก็ตาม ในวรรณกรรมและการปฏิบัติโยคะ คำว่า นาฏ มีความหมายที่แตกต่างและเป็นเอกลักษณ์ ในแง่จิตวิญญาณ นาฏ คือเสียงที่ไม่เปลี่ยนแปลง เสียงที่ไม่ได้เกิดจากการชนกันของวัตถุใดๆ เป็นเสียงคงที่ที่แผ่ซ่านไปทั่วทั้งจักรวาล ตามตำราโบราณ เช่น พระเวทและอุปนิษัท จักรวาลทั้งหมดเกิดขึ้นจากเสียงอนาหะตะ (นิรันดร์/อนันต์) นี้ อันที่จริง นาฏ ยังกล่าวกันว่าเป็นปรากฏการณ์ของความสมบูรณ์แบบอันศักดิ์สิทธิ์ในรูปแบบของเสียง ‘โอม’ เสียงอันศักดิ์สิทธิ์นี้เชื่อมโยงผู้แสวงหาเข้ากับระดับจิตสำนึกที่สูงขึ้น
