‎در بزرگسالی، اکثر مردم به دوران کودکی خود بازمی‌گردند و آن را به عنوان زمانی زیبا و بی‌دغدغه به یاد می‌آورند. اغلب بزرگسالان به کودکان توصیه می‌کنند که از دوران کودکی لذت ببرند، زیرا این تنها زمانی در زندگی است که فرد از افکار مربوط به آینده رها است. با این حال، این فقط تا حدی درست است. البته کودکان به اندازه کافی بالغ نیستند که به عواقب اعمال خود یا آنچه آینده برایشان در بردارد فکر کنند، اما مشکلات خاص خود را دارند: عملکرد تحصیلی، فشار همسالان، رفتار بزرگسالان با آن‌ها، محیط و انتظارات اجتماعی، و موارد بسیار دیگر. این استرس‌ها به طور منفی بر رفتار کودک، عادات غذایی، رشد جسمانی، سلامت، عملکرد در مدرسه و تعاملاتشان با دیگر کودکان تأثیر می‌گذارند.

‎یوگای گورو سیاگ (GSY) می‌تواند اثرات منفی این مشکلات را بر کودکان کاهش دهد و همچنین توانایی‌ها و استعدادهای نهفته‌شان را پرورش دهد. GSY یک تمرین مبتنی بر مدیتیشن و جاپا (تکرار ذهنی بی‌صدا) است که به راحتی می‌توان آن را در فعالیت‌های روزانه کودکان در مدرسه و خانه گنجاند. این تمرین شامل جاپا (تکرار ذهنی بی‌صدا) یک منترا و مدیتیشن دو بار در روز، هر بار ۱۵ دقیقه است. با انجام منظم، GSY مزایای زیر را برای کودکان به همراه دارد:

•کاهش استرس: به طور رایج و نادرست فرض می‌شود که مدیتیشن به معنای بی‌فکری است. در واقع، به معنای آرام کردن ذهن است. اجازه دهید این را با مثالی بفهمیم: اگر خاکی به لیوان آب تمیز اضافه شود و کاملاً هم زده شود، خاک برای مدتی در لیوان می‌چرخد و سپس به تدریج در ته آن ته‌نشین می‌شود. پس از مدتی، آب تمیز دوباره可见 می‌شود. به همین ترتیب، هنگام مدیتیشن، افکار برای مدتی در ذهن می‌چرخند. تمرین‌کننده بر جاپای منترا تمرکز می‌کند. به زودی افکار آرام می‌گیرند و ذهن ساکت می‌شود. وقتی ذهن آرام شود، این آرامش بر کل بدن تأثیر می‌گذارد و استرس بلافاصله کاهش می‌یابد.

•بهبود عملکرد تحصیلی: کاهش استرس به نوبه خود هوشیاری را افزایش می‌دهد و تمرکز را تیزتر می‌کند. دانش‌آموزانی که GSY را تمرین می‌کنند، افزایش توانایی‌شان در درک حتی پیچیده‌ترین موضوعات را با سهولت گزارش می‌دهند. تمرکز بیشتر همچنین به معنای حفظ و به خاطر سپردن سریع درس‌ها است.

•کاهش اضطراب و افسردگی: هر چند روز یک بار با مواردی از دانش‌آموزانی روبرو می‌شویم که از ترس شکست تحصیلی فلج شده‌اند و خودکشی می‌کنند. اگر مدارس یا دانشگاه‌هایشان شامل یک وقفه ۱۵ دقیقه‌ای برای مدیتیشن باشد، چنین رویدادهای غم‌انگیزی می‌تواند جلوگیری شود. دانش‌آموزانی که GSY را تمرین می‌کنند، بهتر می‌توانند با استرس امتحان و اضطراب عملکرد مقابله کنند. مدیتیشن قبل از امتحان، و حتی قبل از مطالعه، به آرام کردن ذهن و بدن کمک می‌کند و تمرکز بر وظیفه را افزایش می‌دهد. GSY تعادل عاطفی را تقویت می‌کند – در مواجهه با شکست، دانش‌آموز-تمرین‌کننده می‌تواند وضعیت را آرام ارزیابی کند و به جای افسرده یا احساسی شدن، خود را برای عملکرد بهتر آماده کند. برای اطلاعات بیشتر در مورد GSY می‌توانید با ایمیل gssyworld@gmail.com، واتس‌اپ ۹۴۶۸۶۲۳۵۲۸، یا تماس با ۸۳۶۹۷۵۴۳۹۹ یا ۷۹۷۶۲۵۱۹۱۶ ارتباط برقرار کنید.

• ایده‌های خارج از چارچوب: تفکر خلاقانه از طریق GSY تقویت چشمگیری می‌یابد. دانش‌آموزان قادر به ارائه ایده‌ها و مفاهیم نوین می‌شوند. این امر به ویژه برای دانش‌آموزانی که می‌خواهند وارد تحقیق، نوآوری، طراحی یا هر زمینه خلاقانه‌ای شوند، حیاتی است.

• حالت ذهنی شادتر: مدیتیشن GSY تأثیر مثبتی بر شخصیت کلی دانش‌آموز دارد. آن‌ها شادتر و با اعتماد به نفس بیشتر احساس می‌کنند. بسیاری از کودکان توصیف می‌کنند که خوش‌بینی، اعتماد به نفس و توانایی مواجهه با چالش‌ها و یادگیری مهارت‌های جدید در آن‌ها رشد کرده است. حالت ذهنی شاد همچنین نشان‌دهنده احساس تهدید کمتر از سوی همسالان و عدم علاقه به رفتارهای پرخاشگرانه است. آن‌ها بهتر می‌توانند با افراد اطراف همدلی کنند که این امر به نوبه خود به بهبود مهارت‌های اجتماعی و روابط بین‌فردی منجر می‌شود.

• ترویج تفکر تکامل‌یافته: با همدلی بیشتر، کودکان نسبت به نیازهای دیگران حساس‌تر می‌شوند و به شیوه مناسب به آن‌ها پاسخ می‌دهند. در بسیاری موارد، کودکان از دارایی‌های گران‌بهای خود یا پس‌اندازشان برای کمک به نیازمندان دست می‌کشند. در موارد دیگر، کودکان قلدری را تشخیص می‌دهند و می‌توانند در دفاع از خود یا دوستانشان علیه آن بایستند.

• تمام خشم از نیاز به کنترل شرایط ما ناشی می‌شود و ناامیدی بعدی وقتی که این کنترل از ما ربوده می‌شود. ما چنان محکم به این تمایل به کنترل چنگ می‌زنیم که وقتی مانع می‌شود، انرژی خودمان به آتش تبدیل می‌شود؛ ما را می‌سوزاند. گورو سییَگ می‌گوید: «بدن پس از مرگ سوزانده می‌شود؛ آتش آن را به خاکستر تبدیل می‌کند. اما خشم انسان را زنده‌زنده می‌خورد.» در خشم ما، خودمان را از تمام عقلانیت دور می‌کنیم و کارها یا گفتارهایی می‌کنیم که قابل بازگشت نیستند و گاهی آسیب جبران‌ناپذیری وارد می‌کنند. در موارد شدید، خشم رویدادهایی را آغاز می‌کند که عواقب آن ما را برای تمام عمر به آن‌ها زنجیر می‌کند.

• درمانگران و دیگر پزشکان چندین روش برای مقابله با خشم توصیه می‌کنند: خشم را به شیوه‌ای کنترل‌شده و در عین حال قاطع ابراز کنید، آن را سرکوب کنید و به فعالیتی سازنده‌تر هدایت کنید یا با تمرینات تنفسی آرام شوید. در موقعیت‌های خاص، برای اثر فوری، آرام‌بخش‌ها نیز تجویز می‌شود. تمام روش‌های فوق مؤثر هستند، اما فقط تا حدی. ممکن است به فرد کمک کنند خشم خود را لحظه‌ای مدیریت کند، اما نمی‌توانند آن را کاملاً از بین ببرند. به عبارت دیگر، این روش‌ها به فرد کمک می‌کنند مسئولیت خشم را بپذیرد و جریان آن را به داخل هدایت کند، اما خشم را کاملاً و دائماً حل نمی‌کنند.

• ابراز خشم، به گفته گورو سییَگ، چرخه‌ای بی‌پایان است: «شما خشم خود را خالی می‌کنید و طرف مقابل را تحریک می‌کنید. طرف مقابل خشم شما را آرام نمی‌پذیرد. پاسخ تلافی‌جویانه او با انفجار شما همخوانی خواهد داشت. پایانی برای آن نیست. مثل این است که سعی کنید کسی را با گل‌ولای کثیف کنید و انتظار نداشته باشید خودتان کثیف نشوید. البته که کثیف خواهید شد! نسل‌ها مردمی به خاطر خشم‌شان که به نفرت تبدیل شد و نتوانستند چرخه را بشکنند، هلاک شده‌اند.» پس چگونه چرخه را بشکنیم؟ گورو سییَگ می‌گوید که خشم فقط با ریختن آن در اقیانوس بی‌پایان مدیتیشن حل می‌شود. به جای پذیرش مسئولیت خشم و مالکیت آن، تمرین‌کننده باید آن را به صورت عینی ببیند — خشم به عنوان احساسی مستقل که ریشه‌اش در شخص یا رویداد دیگری نیست.

• در مدیتیشن، شما با کسی خشمگین نیستید. شما فقط خشمگین هستید. خشم انرژی‌ای است خارجی و شما تصمیم گرفته‌اید اجازه دهید وارد شما شود. فقط وقتی وارد شما می‌شود، کیفیتی پیدا می‌کند. خشمگین از کسی است یا ناامید از موقعیتی یا خشمگین از فعالیتی. در مدیتیشن، خشم بی‌کیفیت می‌شود. وقتی با خشم روبرو شدید، تمرین‌کننده باید آن را بگیرد و در مدیتیشن رها کند. خشم که به سمت شما آمده، به کیهان پرتاب می‌شود. وقتی رودخانه به اقیانوس می‌ریزد، طبیعت خود را از دست می‌دهد و با اقیانوس یکی می‌شود. به همین ترتیب، وقتی خشم در مدیتیشن رها می‌شود، با کیهان یکی می‌شود. خود را از دست می‌دهد و کیهان می‌شود. البته این فرآیند یک‌باره نیست، بلکه جوینده باید هر بار که خشم وارد می‌شود، آگاهانه این کار را انجام دهد. به تدریج، خشم کاملاً حل خواهد شد. اگر مدیتیشن در مواجهه با خشم برایتان ممکن نیست، مانترا را شروع کنید. گورو سییَگ می‌گوید: «وقتی اولین موج‌های خشم را احساس کردید، مانترا را شروع کنید. ارتعاشات مانترا بیهودگی خشم شما را به طور واضح برجسته می‌کند و قدرت خشم بر شما را دفع می‌کند. به جای اینکه بر شما غالب شود، این موج خشم مسیر خود را تغییر می‌دهد و از شما دوری می‌کند.»

• علم پزشکی استرس را با داروهای اعتیادآور (آرام‌بخش‌ها، قرص‌های خواب، مهارکننده‌ها و غیره) درمان می‌کند که به ندرت قادر به درمان بیمار هستند. GSY (یوگا سیدها) نیز مسمومیت را به عنوان درمان می‌بیند، اما این نوعی مسمومیت آناندا (شادی یا سعادت) است که از طریق تکرار منظم منترای الهی گورو سییگ ایجاد می‌شود. حکیمان این سعادت الهی را «مسمومیت بدون دارو» نامیده‌اند. این آناندا تمرین‌کننده را در عرض چند روز از استرس و بیماری‌های مرتبط با آن مانند افسردگی، فشار خون بالا، بی‌خوابی، فوبیاها و غیره رها می‌کند. در زیر، گورو سییگ این فرآیند را به تفصیل توضیح می‌دهد:

• در سراسر جهان، ۸۰ درصد بیماری‌ها ناشی از استرس هستند. یوگ کالي (عصر تاریک) سایه‌ای تاماسی (منفی، تاریک، کسل‌کننده، بی‌جان) بر بشریت انداخته است. چه ثروتمند باشند و چه فقیر، مردم دائماً تحت استرس شدید هستند. علم پزشکی قادر به درمان استرس نیست. آن‌ها فقط آرام‌بخش‌هایی برای آرام کردن اعصاب تجویز می‌کنند. حواس آرام می‌گیرند و استرس به نظر می‌رسد تا زمانی که اثر دارو ادامه دارد، کاهش یابد. وقتی اثر مسمومیت آرام‌بخش از بین برود، استرس و بیماری‌های مرتبط بازمی‌گردد. حتی ما (فلسفه یوگا سیدها) باور داریم که استرس باید با مسمومیت درمان شود. اما این مسمومیت نباید از ماده، بلکه از روح باشد. در یوگا سیدها، مسمومیت از طریق تکرار نام خدا (جاپ منترا) ایجاد می‌شود.

• تکرار نام خدا شادی مسموم‌کننده‌ای ایجاد می‌کند. این واقعیت است که این شادی را می‌توان با تکرار نام خدا تجربه کرد. عارفان و قدیسان هندی مانند گورو ناناک به این شادی «نام خماری» (مسمومیت از طریق جاپ) گفته‌اند. گورو ناناک گفته است که مسمومیت ناشی از داروها صبح روز بعد از بین می‌رود، اما مسمومیت ناشی از جاپ هرگز از بین نمی‌رود. قدیس هندی دیگر، کبیر، گفته است که مسمومیت ناشی از جاپ از بین نمی‌رود. بلکه شادی مسموم‌کننده‌ای که می‌دهد، هر روز افزایش می‌یابد. منترایی که من می‌دهم، دارای قدرت الهی رادا و کریشنا است. برای سؤالات بیشتر، ایمیل gssyworld@gmail.com یا واتساپ (+91) 9468623528 یا تماس (+91)8369754399.

• کریشنا نهمین و کامل‌ترین آواتار (تجسم) بود. یک آواتار دیگر هنوز باید بیاید – کالکی. در سراسر جهان بحث‌های زیادی در مورد اینکه آیا کالکی آمده یا نه وجود دارد. افراد زیادی ادعا می‌کنند که کالکی هستند. کسی که در سطح جهانی پذیرفته شود، به عنوان آواتار کالکی اعلام خواهد شد.

• بنابراین، تکرار نام خدا شادی مسموم‌کننده‌ای ایجاد می‌کند. در بهگود گیتا، خداوند سری کریشنا به این به عنوان «آناندا» (شادی یا سعادت) اشاره کرده است. در گیتا پنج شلوکا (بیت شاعرانه) در مورد این وجود دارد: شلوکای ۲۱ فصل پنجم و چهار شلوکا از فصل ششم – ۱۵، ۲۱، ۲۷، ۲۸. او به «آناندا» به چندین صورت اشاره کرده است: آناندای الهی، آناندایی که حواس را فراتر می‌برد و آناندایی که از مراقبه بر خدا تولید می‌شود. تا زمانی که انسان این «آناندا» (شادی یا سعادت) را تجربه نکند، قادر به تمایز بین سوخ (خوشی) و آناندا (شادی یا سعادت) نیست.

• تا زمانی که فرد ثروت، ماشین بزرگ، خانه و خانواده دارد، خوشحال است. اما اگر حتی یک مورد از آن‌ها گرفته شود، خوشی‌اش نابود می‌شود. پس اگر این خوشی مادی واقعاً خوشی واقعی است، چرا اینقدر آسان نابود می‌شود؟ این دختر کوچولو اینجا نشسته و بازی می‌کند و لذت می‌برد. او به آنچه من می‌گویم علاقه‌ای ندارد و بنابراین اینجا خوشحالی نمی‌یابد. وقتی ۲۰-۲۵ ساله شود، در چیز دیگری خوشحالی می‌یابد. وقتی حدود ۷۰-۸۰ ساله شود مانند من، در چیزی کاملاً متفاوت خوشحالی می‌یابد. بنابراین این «خوشی» که مردم دنبالش هستند، از حواس تولید شده است. این «آناندا» (شادی یا سعادت) نیست.

• «آناندا» آکشای (نابودنشدنی) است. آن «کشای» (نابودشدنی) نیست. همانطور که کبیر گفت: «شادی مسموم‌کننده‌ای که تکرار نام خدا می‌دهد، هر روز افزایش می‌یابد. تکرار منترایی که من می‌دهم، به شما «آناندا» (شادی یا سعادت) می‌دهد. این «آناندا» به نوبه خود شما را کاملاً از استرس رها می‌کند. «آناندا» شب و روز با شماست و شما را از استرس و بیماری‌های مرتبط رها می‌کند، بدون مصرف دارو. پزشکان علم مادی پیدا کردن این را بسیار سخت می‌دانند.»

• من به غرب توصیه کرده‌ام که فقط بر ماده تمرکز نکند، بلکه «روح» را نیز شامل شود. ماده به علاوه روح، پایان همه انواع بیماری‌ها را رقم خواهد زد.

‎هر فرد سه گرایش ذاتی دارد: ساتویک (خالص، سبک)، راجاسیک (پرشور) و تاماسیک (کند، بی‌جان). این گرایش‌ها نه تنها ترکیب کلی ذهنی فرد، نگرش او به زندگی و اعمالش را تعیین می‌کنند، بلکه ترجیحات غذایی یا انتخاب غذاها و نوشیدنی‌هایی که او مصرف می‌کند را نیز مشخص می‌سازند. تمرین منظم جی‌اس‌وای (یوگا سیدها گورو سییگ) برتری ساتویک بر گرایش‌های راجاسیک و تاماسیک را تسهیل می‌کند و منجر به تغییر در ویژگی‌های مرتبط با دو گرایش آخر می‌شود. برتری کیفیت ساتویک، گرایش‌های درونی فرد را به سمت تفکر و اعمال مثبت، آگاهانه، هوشمندانه و خالص تبدیل می‌کند. این امر به نوبه خود ترجیحات غذایی و نوشیدنی‌های او را نیز تغییر می‌دهد.

‎نتیجه کلی این تغییر این است که هر آنچه منفی و زیان‌بار برای سلامت جسمی، روانی و تکامل معنوی فرد است، خودبه‌خود از او دور می‌شود — بدون تلاش آگاهانه فرد برای ایجاد این اتفاق. بنابراین، اگر فرد به اعتیاد به مواد مخدر، الکل یا سیگار مبتلا باشد، اعتیاد به طور غیرارادی از او جدا می‌شود. اگر تمرین‌کننده به غذاهایی که برای سلامتی‌اش مضر است وابسته باشد، به تدریج به طور طبیعی از آن‌ها بیزار می‌شود و به گزینه‌های سالم روی می‌آورد، به دلیل تغییر در کیفیت‌ها و گرایش‌های درونی که از طریق جاپ و مدیتیشن ایجاد شده است.

• شادی مسحورکننده ناشی از جاپ مانترا، آزادی از استرس و اختلالات روانی را به ارمغان می‌آورد.

• همچنین از اعتیاد رها می‌شوید. نیازی نیست ماده (مخدر) را ترک کنید؛ ماده است که مصرف‌کننده را ترک می‌کند… پس چگونه از اعتیاد رها می‌شوید؟ این اتفاق به دلیل تغییر وریتی‌ها (گرایش‌ها) تمرین‌کننده رخ می‌دهد. جهان از تعامل سه کیفیت قدرت توهمی به نام مایا خلق شده است. این گرایش‌ها عبارتند از: راجاس (پرشور و پرانرژی)، تاماس (تاریک، کند، بی‌جان) و ساتوا (خالص، روشن، مثبت و دانا).

• گرایش غالب در بدن، غذاهای خاصی را مطالبه می‌کند و شما باید این مطالبه را برآورده کنید. اگر گرایش تاماسیک غالب باشد، گوشت و الکل را مطالبه می‌کند زیرا خود را با این نوع غذاها حفظ می‌کند. اگر این مطالبات را برآورده نکنید، با مشکلات زیادی روبرو می‌شوید. اگر کسی ۲۰ سال به تریاک معتاد بوده و ناگهان مصرف را قطع کند، در عرض پنج تا هفت روز می‌میرد. اما اگر سیدها یوگا تمرین کند، از اعتیاد رها می‌شود و نمی‌میرد، زیرا وریتی‌هایش تغییر می‌کند. گرایش‌های تاماسیک اولین کسانی هستند که تحت تأثیر سیدها یوگا قرار می‌گیرند. مطالبات آن‌ها پایان می‌یابد.

• این موضوع (وریتی‌ها) مسئله‌ای از تقاضا و عرضه است. یک بار سوامی ویوکاناندا در آمریکا سخنرانی می‌کرد. مردی از مخاطبان به او گفت: «سوامی‌جی، وقتتان را هدر می‌دهید. ما هرگز نمی‌توانیم یوگا انجام دهیم. اصل اصلی فلسفه هندو گیاهخواری است. ما گوشت و الکل مصرف می‌کنیم. چگونه می‌توانیم یوگا تمرین کنیم؟» سوامی‌جی پاسخ داد: «نیازی نیست چیزها را ترک کنید. چیزها شما را ترک خواهند کرد.» یعنی نیازی نیست مصرف ماده را ترک کنید، ماده خودبه‌خود شما را ترک می‌کند.

• من به شما چالش می‌دهم! کسانی از شما که معتاد هستید، از امروز به بعد مواد مصرف کنید. حتی امشب امتحان کنید. نمی‌توانید، زیرا اعتیاد شما را ترک کرده است. حتی اگر بخواهید هم نمی‌توانید مواد مصرف کنید. هزاران نفر در برمر به تریاک معتادند؛ بالاترین تعداد معتادان آنجا است. تریاک از مرز پاکستان وارد می‌شود. به همین دلیل مردم برمر تریاک مصرف می‌کنند. به آن‌ها می‌گویم: «تریاک را ترک نکنید، اما سیدها یوگا را تمرین کنید.» پس از این، هزاران نفر از اعتیاد رها شدند. حالا می‌گویند تریاک بوی بدی می‌دهد. نمی‌توانند آن را ببلعند. به دلیل این تغییر، این افراد امروز از برمر آمده‌اند.

• من هرگز موعظه نمی‌کنم: «مصرف ماده را ترک کنید.» می‌گویم: «ترک نکنید.» بسیاری از گوروها موعظه می‌کنند: «این درست است، آن غلط است» و «این را نکن، آن را بکن.» اما چه کسی واقعاً پیروی می‌کند؟ مردم از یک گوش می‌شنوند و از گوش دیگر بیرون می‌کنند. به همین دلیل من موعظه نمی‌کنم.

‎آنچه برای شما مهم است بدانید این است که نیازی به ترک ماده ندارید. بسیاری از مردم خویشاوندان معتاد خود را مجبور می‌کنند به برنامه بیایند. به آن‌ها می‌گویند که از اعتیاد رها خواهند شد. معتادان نگرانند که مجبور به ترک شوند. به آن‌ها اطمینان می‌دهم که نیازی به ترک ماده ندارند. این باعث خوشحالی‌شان می‌شود زیرا آسیبی در گوش دادن به سخنرانی یک ساعته من نمی‌بینند.

‎با این حال، حتی اگر قصد ترک ماده را نداشته باشند، اعتیاد در چند روز از آن‌ها جدا می‌شود. شما هم می‌توانید از اعتیاد رها شوید. همین حالا در حین مدیتیشن خواهید فهمید چگونه اتفاق می‌افتد. پس، اینگونه است که وریتی‌ها (گرایش‌ها) تغییر می‌کنند. تمایلی که از یک وریتی خاص ناشی می‌شود، شما را ترک می‌کند. اگر تقاضایی نباشد، نیازی به عرضه نیست. فقط وقتی تقاضا وجود دارد، عرضه باید انجام شود. وقتی وریتی مطالبه را متوقف می‌کند، عرضه هم متوقف می‌شود. این به معنای آن است که دیگر از اعتیاد اذیت نخواهید شد. تمایلی که فرد را به مصرف این مواد وادار می‌کرد، کاملاً ناپدید می‌شود. برای سؤالات بیشتر، به gssyworld@gmail.com ایمیل بزنید یا واتس‌اپ (+91) 9468623528 یا تماس (+91)8369754399.

‎دریافت دیکشای منترا از گورو سی‌یاگ به تنهایی کافی نیست. جوینده باید منترای الهی را به صورت ذهنی (تکرار) شبانه‌روز انجام دهد و دو بار در روز به مدت ۱۵ دقیقه هر بار مراقبه کند تا از بیماری یا وضعیت خود رها شود. تمرین مداوم و منظم کلید بهبودی سریع است. از آنجایی که GSY به صورت کلی‌نگر شفا می‌دهد، نتایج را یک‌شبه نمی‌دهد. بدن را به تدریج در طول زمان شفا می‌بخشد. بنابراین، جوینده باید صبور باشد و اگر نتایج بلافاصله可见 نبود، ناامید نشود. در موارد نادر، برخی بیماران در عرض چند روز بسیار کم از تمرین بهبودی را تجربه کرده‌اند. مشخص شد که این بیماران-شاگردان کاملاً و منحصراً خود را به تمرین گورو سی‌یاگ اختصاص داده بودند (از دیگر اشکال پرستش و آیین‌های مذهبی دست کشیده بودند)، داروها را قطع کرده بودند و با تمرکز کامل برای شفا دعا می‌کردند.

‎سؤال: حالا که GSY را تمرین می‌کنم، آیا باید مصرف داروی تجویز شده توسط پزشک را ادامه دهم؟

‎بیمار باید در دو شرایط مصرف دارو را ادامه دهد:

•بیمار بسیار ضعیف است و قدرت کافی برای تکرار آگاهانه و مراقبه ندارد. باید دارو را ادامه دهد تا زمانی که قدرت کافی برای تمرین مداوم بازگردد.

•بیمار کاملاً به تمرین GSY اعتماد ندارد. اگر عدم اعتماد وجود داشته باشد، بیمار مدام به دنبال دلایل برای ترک تمرین یا نشانه‌هایی از بدتر شدن وضعیت به دلیل تمرین GSY خواهد بود. در چنین مواردی، توصیه می‌شود دارو را ادامه دهد تا زمانی که اعتماد قوی به GSY پیدا کند و احساس امنیت در قطع دارو کند.

‎یادداشت ویژه: گورو سی‌یاگ شاگردانش را از寻求 مداخله پزشکی یا درمان منع نمی‌کند. او به آن‌ها توصیه می‌کند که ایمان خود را به یوگا بگذارند و به آن احترامی برابر با احترام به پزشکی قائل شوند. طبق نظر او، GSY راهی برای پل زدن بین داخلی و خارجی است. «من روشی به شما نشان می‌دهم که توسط آن پزشک درون شما بیدار شود. به بیماران و پزشکان توصیه می‌کنم که درمان از پزشک فیزیکی خارجی را ادامه دهند – من هرگز علم را نفی نمی‌کنم. علم حقیقتی است، اما هنوز ناقص است. گوروی اسکندر، ارسطو، دانشمند بزرگی در زمان خود بود. او گفت که علم فلسفه‌ای ناقص است اما فلسفه علمی کامل است. فلسفه یوگا علمی کامل است. علم فقط مکمل این فلسفه است. من هرگز علیه علم اعتراض نکرده‌ام. اما می‌گویم که پزشکی درون شما وجود دارد. پزشک داخلی پزشک خارجی را هدایت می‌کند و این حد دانش دومی است. پزشک داخلی چیزهای زیادی برای دادن به شما دارد. من فقط شما را به این پزشک درونتان معرفی می‌کنم. کار شما این است که با او دوستی برقرار کنید. این یعنی باید مدام منترایی را که به شما می‌دهم تکرار کنید.»

‎بیماری‌هایی که انسان‌ها از آن رنج می‌برند، توسط علم پزشکی مدرن به دو دسته گسترده فیزیکی و روانی طبقه‌بندی می‌شوند. این‌ها با داروهای داخلی و/یا داروهای خارجی یا کاربردهای درمانی درمان می‌شوند. حکیمان باستانی هندی از طریق مراقبه به عمق اسرار زندگی نفوذ کردند و آموختند که بیماری‌ها نه تنها به دلیل مواجهه تصادفی با میکروب‌ها یا پاتوژن‌ها ایجاد می‌شوند، همان‌طور که دانشمندان پزشکی باور دارند. آن‌ها آموختند که بسیاری از رنج‌های انسانی در واقع ناشی از اعمال هر فرد در زندگی گذشته‌اش است. هر عملی به واکنشی در همان چرخه زندگی یا به زندگی بعدی منتقل می‌شود. از آنجایی که هر فرد در چرخه بی‌پایان زندگی و مرگ گرفتار است، رنج از طریق بیماری‌ها و فراز و نشیب‌های زندگی بی‌وقفه ادامه می‌یابد. به عبارت دیگر، قانون کارمی معنوی – اعمال گذشته که منجر به بیماری‌ها و دیگر اشکال رنج در زندگی حال می‌شود – وجود انسانی را زندگی به زندگی در چرخه‌ای بی‌پایان اداره می‌کند.

‎طبق متون یوگا، سامسکارا (تأثیرات عمیق یا الگوهای عادتی بذری) زندگی‌های گذشته و کارمای زندگی حال مسیر زندگی حال ما را شکل می‌دهد. در رساله «یوگا سوترا»، حکیم هندی پاتانجالی بیماری‌ها را به سه دسته طبقه‌بندی کرد: فیزیکی (آدهیدِهیک)، روانی (آدهی‌باوتیک) و معنوی (آدهیدَیویک). انسان فقط می‌تواند خود را کاملاً از این تری‌ویدهی‌تاپ (سه‌گانه رنج) با توسل به یک گوروی سیدا و تمرین منظم سادانای یوگای سیدا (تمرین معنوی) رها کند. گورو سی‌یاگ می‌گوید: «در سراسر جهان، فقط تمرینات فیزیکی به نام یوگا انجام می‌شود. وقتی به ایالات متحده آمریکا رفتم، آنجا هم یوگا به معنای تمرین فیزیکی بود. اما هدف یوگای توصیف‌شده در فلسفه ودایی موکشا یا رهایی از چرخه زندگی و مرگ است. در واقع، فلسفه ودایی اصلاً از بیماری‌ها سخن نمی‌گوید. برای مثال، فلسفه یوگای پاتانجالی ۱۹۵ سوترا (حکمت‌ها) دارد و هیچ‌کدام از آن‌ها چیزی در مورد بیماری‌ها نمی‌گوید. فلسفه از راه‌هایی سخن می‌گوید که توسط آن‌ها می‌توان تأثیرات (سامسکارا) زندگی‌های گذشته را نابود کرد.»

‎فقط تمرین منظم یوگا تحت راهنمایی استاد معنوی مانند گورو سی‌یاگ می‌تواند به تمرین‌کننده کمک کند تا درمانی معنوی برای تمام رنج‌هایش پیدا کند. تمرین GSSY به شاگرد کمک می‌کند تا از شبکه کارمیک گذشته عبور کند، از بیماری‌ها خلاص شود و از طریق خود-دریافتی (آتما ساکشاتکار) هدف واقعی زندگی‌اش را دریابد.