ಕುಂಡಲಿನಿ ಶಕ್ತಿಯು ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾಕ್ರಮ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ) ನೆಲೆಸಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸುಪ್ತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಗುರು ನೀಡಿದ ಮಂತ್ರದ ಮಾನಸಿಕ ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದ ಮೂಲಕ, ಅದು ಜಾಗೃತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ರೀತಿಯ ಬಂಧಗಳನ್ನು (ಶಕ್ತಿಯುತ ಬೀಗಗಳು) ಅನ್ವಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕುಂಡಲಿನಿಯೇ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಧ್ಯಾನದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಈ ಜಾಗೃತ ಶಕ್ತಿಯು ಮಾನವ ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು, ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಯೋಗ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಧಕನು ಅವುಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅವನು ಅಥವಾ ಅವಳು ಬಯಸಿದರೂ ಸಹ, ಅಥವಾ ಅವನು ಅಥವಾ ಅವಳು ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವನು ಅಥವಾ ಅವಳು ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಗುರುವನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಆಜ್ಞಾ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಪತಂಜಲಿಯ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾದ ಯೋಗ.
ಭಾರತೀಯ ಯೋಗ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವು ಮೂರು ರೀತಿಯ ತಪ (ದುಃಖಗಳು) ನ ಶಾಂತತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: ಆದಿ ದಹಿಕ್ (ದೈಹಿಕ), ಆದಿ ಭೌತಿಕ (ಮಾನಸಿಕ/ಪರಿಸರ), ಮತ್ತು ಆದಿ ದೈವಿಕ್ (ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ). ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಲ್ಲಿ: ದೈಹಿಕ ಕಾಯಿಲೆ, ಮಾನಸಿಕ ಕಾಯಿಲೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕಾಯಿಲೆ—ಈ ಮೂರು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಯಾವುದೇ ಕಾಯಿಲೆ ಇಲ್ಲ. ಇಂದು ಕಲಿಸಲಾಗುವ ಯೋಗವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸರಳ ದೈಹಿಕ ವ್ಯಾಯಾಮವಾಗಿದೆ. ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಮೂಳೆಚಿಕಿತ್ಸಕರು ಮತ್ತು ಭೌತಚಿಕಿತ್ಸಕರು ಕೆಲವು ಯೋಗ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸರಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಅದು ನಿಜವಾದ ಯೋಗವಲ್ಲ.
ಯೋಗವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವುದು ಕುಂಡಲಿನಿ. ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ರೋಗಪೀಡಿತ ಅಥವಾ ಅಸಮರ್ಪಕ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಯೋಗವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸಾಧಕನು ವಿಭಿನ್ನ ಯೋಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆ ದೈಹಿಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು, ಕುಂಡಲಿನಿ ಯೋಗವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗುವವರೆಗೆ ಅದು ಏರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಒಬ್ಬರು ಈ ರೀತಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು: ಯೋಗವು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ, ನಡೆಯುವಾಗ ಅಥವಾ ಚಲಿಸುವಾಗ ಅಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರ ಇಚ್ಛೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಏನೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ – ಚಿಂತಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯೋಗ ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ, ವೀಕ್ಷಕರು ಭಯಭೀತರಾಗಬಹುದು, ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡಬಹುದು ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರನ್ನು ಕೇಳಿ – ಅವರು ಅನುಭವಿಸುವ ಆನಂದದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಜವಾದ ಜೀವನ ಇಲ್ಲಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸಂಜೀವಿನಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿ.
ಧ್ಯಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಬಂಧವು ಮೂಲಾಧಾರದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಕುಂಡಲಿನಿ ಶಕ್ತಿಯು ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಯಾಮ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಕುಂಡಲಿನಿ ಅದರೊಳಗಿನ ಸುಶುಮ್ನಾ ನಾಡಿಯ ಮೂಲಕ ಮೇಲೇರಬೇಕು. ಸಹಸ್ರಾರವು ಸುಶುಮ್ನಾಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದೆ. ಸುಶುಮ್ನಾಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಕೂದಲು ಕೋಶಕವೂ ಇಲ್ಲ. ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ನಿಖರವಾದ ಕೋನದಲ್ಲಿ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯು ಬಾಗುತ್ತದೆ. ಮಧುಮೇಹಿಗಳು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆಸ್ತಮಾ ರೋಗಿಗಳು ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯ ಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸಂಧಿವಾತ ಪೀಡಿತರು ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯ ಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಅಂಗವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗುವವರೆಗೆ ಯೋಗ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಮೊದಲ ಬಂಧವು ಮೂಲಾಧಾರದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ,ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವ್ಯಾಯಾಮಗಳೊಂದಿಗೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಇಡೀ ದೇಹವು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ.
ಕುಂಡಲಿನಿ ಹೊಕ್ಕುಳಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದ ತಕ್ಷಣ, ಉದ್ದಿಯಾನ ಬಂಧ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಎರಡನೇ ಬಂಧವು ಸಕ್ರಿಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೊಕ್ಕುಳವು ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ಕುಂಡಲಿನಿ ಗಂಟಲಿನ ಕುಹರಕ್ಕೆ (ಕಾಂತಕೂಪ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ) ಮತ್ತಷ್ಟು ಏರಿದಾಗ, ಜಲಂಧರ ಬಂಧ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಮೂರನೇ ಬಂಧವು ಸಕ್ರಿಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಹಂತದ ನಂತರ, ಮೇಲಿನ ಬೆನ್ನುಮೂಳೆಯ ವ್ಯಾಯಾಮಗಳು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ. ನಂತರ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮವು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಣಾಯಾಮವು ನೂರಾರು ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಆದಾಗ್ಯೂ ಯೋಗ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ಮಾತ್ರ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆಸನಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗಲೂ, ಪಠ್ಯಗಳು ಕೆಲವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಅಂಗಗಳ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ನೂರಾರು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆಸನಗಳಿವೆ. ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುಂಭಕ (ಉಸಿರಾಟದ ಧಾರಣ) ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಕುಂಡಲಿನಿ ಆಜ್ಞಾ ಚಕ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಮತ್ತು ಅದರಾಚೆಗೆ ಏರುತ್ತದೆ. ವೈದ್ಯರು ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈ ರೀತಿಯ ಯೋಗದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ – ಒಬ್ಬರು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರೆ, ಯಾವುದೇ ಯೋಗವು ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸಣ್ಣದೊಂದು ಕಾಯಿಲೆ ಇದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಯೋಗವು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಯೋಗವು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಾನವ ಕಾಯಿಲೆಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
